Blog
IJSBERG BVBA - UPDATE 8/10 Ronny Van den Berghe & Sir Remko v.d. Daelenberghütte
UPDATE 8/10 Ronny Van den Berghe & Sir Remko v.d. Daelenberghütte

UPDATE 8/10/20 Bekijk nieuwe traningsvideo's op het DUCK Youtube kanaal. (Helemaal onderaan deze website zie je naast het facebook icoon ook het youtube icoon, klik hierop en je komt direct op de video's.)

Video 1 : 

 Opnieuw zien we Ronny en Remco het volgen trainen. Nog steeds bij gestaan door een teamlid die volgt met de langere leiband.

Wanneer Ronny tevreden is van die wandeling, het volgen, dan clickt hij en beloont hij. Maar zelfs dan geeft hij de kans niet aan Remco om te profiteren van die situatie. Ronny wilt interactie met hem en met niemand of niks anders.

Daarom gaat Ronny met hem spelen. Want dat is wat honden zoals Remco het liefst doen, spelen met hun God, hun baasje.

En tijdens dat spelen is Ronny zelfs bezig met andere oefeningen in zijn achterhoofd. Hij laat Remco namelijk trekken terwijl hij met het bijtworstje speelt. Het is namelijk zo dat in  het IGP de hond in de afdeling C, dus het pakwerk, de pakwerker moet tegen houden, zijn vlucht verhinderen. De hond moet dus trekken. De hond moet dus als het ware de aangehouden persoon verhinderen om te vluchten.

Belangrijk om weten want dat hoeft niet in elke sport waar men pakwerk beoefent. In de Belgische ringsport ziet men bijvoorbeeld graag een duwbeet. Maar dus niet in de sport die Ronny en Remco beoefenen, het Internationale Gebruikshonden Programma of kortweg IGP.

 

Vanuit die geconcentreerde wandeling , waar Remco dus enkel volledige aandacht mag hebben voor zijn baas, geeft Ronny Remco het bevel om te gaan aanblaffen. 

Het teamlid begeleidt Remco nog steeds om te gaan aanblaffen. De pakwerker staat in het midden van het veld opgesteld met voor hem een platform. Remco weet dat hij met zijn voorpoten op die platform moet gaan staan en moet aanblaffen. Werken met zulke platforms heeft het voordeel dat de hond geconcentreerd is om daar te gaan op staan en dus onrechtreeks de kans om in te bijten verkleint. Bij het aanblaffen mag er namelijk zeker niet in de mouw gebeten worden. 

Dat lijkt allemaal vrij simpel maar dat is het niet.

Wanneer er een pakwerker in de buurt is hebben werkhonden enorm veel zin om in die bijtmouw te gaan bijten. Daar hebben ze een enorm hoge drift voor. Die drift is ook nodig om deze sport op hoog niveau te beoefenen.

De andere kant van de medaille is uiteraard dat zulke honden moeilijker te controleren zijn. Daarom heeft Ronny erg veel aandacht voor het aanleren van deze oefeningen en tracht hij zeker geen enkele stap over te slaan.

We zijn nog steeds in de aanleerfases en Remco is nog steeds een jonge hond. Zolang de oefeningen nog niet voor 101 % volledig zijn aangeleerd zal Ronny Remco nog niet los laten werken.  Remco is telkens aan de lange leiband. Op een wedstrijd moet dit allemaal vrij gebeuren en dragen de honden enkel een halsketting.

 

Het werken in zulke kleine stappen heeft erg veel voordelen. Wanneer men een fout merkt kan men snel reageren en terug keren naar de fase waar het nog steeds goed zat en van daaruit opnieuw opbouwen.

Het is ook veel duidelijker voor de hond wat precies van hem verlangd wordt. 

Een positief gevolg is dat honden die op zulke manier getraind worden minder moeten gecorrigeerd worden . En als het dan toch gebeurt dat een hond een correctie moeten krijgen dan is die correctie zo uitzonderlijk dat de kleinste reactie voor de hond reeds een teken is wat hij fout deed.

 

Op deze manier trainen of werken met honden is erg positief , beloningsgericht en vermijdt zware correcties en is dus erg hondvriendelijk.

 

Wanneer de hond gaat aanblaffen legt Ronny het werk in de handen van zijn pakwerker in wie hij vertrouwen heeft en het teamlid die de hond steunt. Maar indien nodig moeten die ook corrigeren.

Deze mensen zijn het gewoon om met elkaar te trainen en kennen het programma door en door. Er moet niet veel gezegd worden. Men vertrouwt elkaar blindelings. Deze teamleden helpen elkaar om hun respectievelijke honden te trainen. Het is een wisselwerking. 

 

Na het regelmatig aanblaffen van Remco beloont de pakwerk , of ook helper genoemd, Remco door hem te laten inbijten en even met hem te drijven, zoals dat ook genoemd wordt.

De pakwerker zet nog niet heel veel druk. Er wordt nog steeds gewerkt aan de kwaliteit van die beet. Die beet moet vol zijn, droog, zonder geluid en hij moet hangen aan die mouw.

Het is pas als Remco dit alles volledig beheerst dat er meer druk op deze oefening zal komen met de bedoeling om op te bouwen naar een reële wedstrijdsituatie.

 

Dit is een mooie voorbeeld en bewijs dat een ervaren rot als Ronny, een meervoudig wereldkampioen in deze mondiale africhtingssport erg veel geduld heeft. Dat hij een jonge hond heel veel tijd geeft om te ontwikkelen, te groeien en ook mentaal sterk te worden.

Ronny tracht geen enkel stap over te slaan om zeker niet te vroeg op het wedstrijdveld te staan.

 

Wanneer stappen in het proces wel worden overslaan zal men later de prijs betalen. In zulke situaties is het heel moeilijk om die trainingsfout recht te zetten. Het is dus met andere woorden aangeraden om de raad van de grootmeester goed op te volgen.

 

In het bijtwerk moet de hond door de geleider los geroepen worden van op een afstand. Vervolgens moet de hond de pakwerker bewaken. Dit moet hij doen door alle aandacht te hebben voor de pakwerker om snel te kunnen reageren wanneer hij zou gaan vluchten. Vermoedelijk zal Ronny kiezen voor een actieve bewaking wat betekent dat Remco na het lossen de pakwerker opnieuw zal aanblaffen tijdens het bewaken.

 

Na dat kort stukje bijtwerk mag Remco zijn trofee, die korte bijtmouw, even houden en brengt Ronny hem in rust. Ook de pakwerker doet zijn deel om Remco zijn beste vriend te zijn. 

Men tracht te vermijden dat Remco te hoog in drift zou komen , dat hij in gevecht zou gaan of in tunnelvisie. Want dan bestaat de kans dat hij later zijn baasje niet meer gaat horen , laat staan zal luisteren.

 

Dat is zoals een bokser die in de boskring als een wildeman te keer gaat. Die hoort ook de raad van zijn coach niet meer. Die bokser kan dus beter een goeie fysiek hebben en trachten geconcentreerd te blijven zodat hij juist kan blijven bewegen,  zijn opponent kan lezen , zijn coach hoort en kan toeslaan als hij de kans krijgt.

 

Video 2 :

 

Dit is een voorbereiding op het afstand stellen. Op een wedstrijd komt de pakwerker van een langere afstand dus naar de hond en zijn geleider toegelopen op een bedreigende manier. De pakwerker roept heel luid en bedreigend en zwaait met zijn stok. Hiermee wordt de moed van de hond getest die los gelaten wordt door zijn baas of het bevel kreeg om aan te vallen.   De pakwerker moet naar de hond lopen en moet in beweging zijn.

De hond moet dominant en kordaat inbijten.

 

Ronny steunt zijn jonge hond nog door hem aan de leiband te houden. De pakwerker laat de hond gewoon worden aan het roepen . Hiermee wordt uiteraard de drift van de hond opgewekt die nog moeilijk te houden is en de pakwerker wilt gaan bijten.

Elke geleider wilt een hond zien die veel ‘drive’ heeft en die onverschrokken de pakweker gaat gaan bijten.

Er komt echter meer bij kijken. De snelheid moet hoog zijn, de hond mag niet afremmen, moet goed timen om tegen hoge snelheid vol in de mouw te bijten.  Om dit perfect uit te voeren op hoog niveau heb je ook pakwerkers nodig die dit fysiek aan kunnen, een hond kunnen lezen en een perfecte timing bezitten om dit technisch juist en snel uit te voeren. Het lijkt gemakkelijk maar dat is het dus helemaal niet.

De pakwerker vangt die perfecte ‘inkom’ of impact heel mooi op door de hond mooi uit te draaien. Vervolgens gaat de pakwerker kort met Remco drijven en dreigt met stokslagen . ( zoals we al eerder schreven is het geen echte stok ! en doet dit dus helemaal geen pijn bij de hond ). 

De pakwerker beloont Remco met het mee geven van zijn trofee, de bijtmouw. Ronny riep onmiddellijk Remco bij hem want hij wilt niet dat Remco ook maar één moment aandacht of concentratie zou verliezen.

 

Remco is een jonge hond en het is dus nog steeds heel belangrijk om hem nog geen vinger te geven. Het is namelijk geheel normaal dat een hond telkens de hele arm probeert te nemen.

Dat is zoals bij jonge kinderen. Die proberen altijd.

Ronny weet dit door zijn eindeloze ervaring en is daarom elke training altijd heel geconcentreerd.

 

Video 3 :

 

We zien het aanblaffen in het verstek. Op het hoogste niveau moet de hond wel eerst 5 verstekken of tentjes revieren om telkens in het zesde verstek de pakwerker te vinden.

Ook deze hele oefening traint Ronny met Remco in verschillende aparte delen die naar het einde toe van de opbouw allemaal mooi samen komen.

 

De drift wordt opgewekt door de pakwerker. Een teken voor Remco om het te menen. De pakwerker gebruikt daarvoor een zweep. Deze zweep wordt op geen enkel moment op of naar de hond gebruikt.

Enkel het geluid van die zweep en de bewegingen van de pakwerker daarbij doen Remco reageren. Genoeg om met meer drang te gaan aanblaffen.

Dit is in de opbouwfase nodig omdat Remco tijdens het aanleren van de oefeningen altijd erg geconcentreerd moet zijn en volledige aandacht moet hebben voor zijn baas. Want het is dan pas dat een hond kan registreren en iets kan aanleren.

Dat is niet anders bij de mens. Als een leerkracht de leerlingen heel rustig kan boeien met een interessant onderwerp dan kunnen die kinderen tijdens een korte periode heel veel opnemen en onthouden. Wanneer diezelfde leerkracht zijn leerlingen wild maakt om te dansen , te zingen en te lachen zal het heel wat moeilijker zijn om hen moeilijke vraagstukken voor te leggen.

 

Wanneer Remco aan de voet moet lopen bij Ronny moet hij dus altijd volledige aandacht hebben voor zijn baas en eventuele bevelen. Maar wanneer hij moet gaan aanblaffen dan verlangt het reglement dat die hond krachtig en energiek is en aanhoudend blaft. Omdat te kunnen bereiken moet de hond dus hoger in drift zijn. En uiteraard die eigenschappen ook bezitten om zulke zaken te kunnen uitvoeren. En die eigenschappen heeft Remco.

 

We zien dat voor het verstek opnieuw een platform staan waar Remco gaat gaan op blaffen.  Deze platform is voorzien van twee palen. Die palen hebben de bedoeling om de hond mooi te geleiden in het centrum van de pakwerker. De hond moet namelijk de pakwerker aanblaffen en niet de mouw. Veel honden gaan op de mouw aanblaffen omdat ze dolgraag gaan bijten op die mouw. Dan zitten ze echter schuin en dat is niet wat de keurmeester wilt zien.

 

Dit zijn hulpmiddelen die pas zullen verdwijnen wanneer Remco er klaar voor is. Wanneer Ronny en zijn team zien dat Remco de bedoeling van de oefening verstaat en hij met zekerheid weet wat van hem verlangd wordt en hij dit dus perfect gaat uitvoeren. 

 

Zo ver zijn we nog zeker niet. Ronny en Remco laten zich zeker niet opjagen.  Ronny weet als geen ander waarmee hij bezig is.  Zij doen op hun elan verder en zijn levende reclame voor het africhten op een positieve manier op het allerhoogste niveau.

 

Top !

 

UPDATE 1/09/20 Bekijk nieuwe traningsvideo's op het DUCK Youtube kanaal. (Helemaal onderaan deze website zie je naast het facebook icoon ook het youtube icoon, klik hierop en je komt direct op de video's.)

Film 1:
 
Het wandelen aan de voet is eigenlijk een basisoefening. Het is dus heel belangrijk dat dit goed zit.
In dit filmpje zien we dat Remko volledige aandacht heeft voor zijn baas. En dat moet ook. Want een hond die geen aandacht heeft voor zijn baas zal niet goed werken, niet goed luisteren en uiteindelijk zelfs niet meer onder controle zijn. Als men wedstrijdsport wilt beoefenen dan gaat het hem om de punten. Met een hond die geen aandacht heeft voor zijn baas zal men dus weinig punten scoren.
Het is een basisoefening omdat het in elke oefening terugkomt. Zowel in het pakwerk als in de gehoorzaamheidsoefening.
En tussen de oefeningen door is het raadzaam om diezelfde concentratie van jou hond te blijven verlangen.
Een hond is een opportunist. Je moet hem goed onder controle houden en geen vinger geven of hij zal jouw hand of arm nemen.
Dit betekent echter helemaal niet dat je de hond niet de kans moet geven om dit op een plezante manier te laten uitvoeren.
Dat kan van veel factoren afhangen en één van die factoren is natuurlijk zijn baas.
En daar heeft Remko het mee getroffen want dat is de meervoudige Belgische en Wereldkampioen Ronny Van den Berghe.
Remko is een erg jonge hond zonder enige ervaring maar Ronny is een ervaren rot in het vak.
 
We zien duidelijk dat Ronny het niet leuk vindt en net aanvaardt dat Remko in zijn wandeling blaft.
Ronny wilt geen blaf horen want als je die ene blaf toelaat dan is de kans groot dat hij nog meer zal blaffen. Het is als baasje niet leuk om naast een hond te lopen die heel de tijd blaft. Maar het is ook niet verstandig want hond die constant blaft is niet geconcentreerd. Die blaft uit frustratie en probeert zijn baas op te jagen. Dat mogen we dus niet toelaten.
Remko is een werkhond en werkhonden hebben meer drift dan de doorsnee huishond. De kans dat een werkhond zijn baas zal willen opjagen is dus heel wat groter.
Het is dus zaak om daar van bij het begin heel veel aandacht aan te besteden om dit in goede banen te leiden.
 
In het begin van de wandeling blaft Remko en Ronny reageert daar onmiddellijk op. Niet door Remco te straffen. Wel door hem duidelijk te maken dat hij dat niet wilt. Met de stem. Zonder zwaar te roepen. Want in dat geval zou de hond dit kunnen interpreteren alsof zijn baas met hem meeblaft.
Ook de lichaamshouding van Ronny is van belang. Hij is niet onder de indruk van Remko zijn blaf of zijn poging om hem op te jagen. Ronny blijf heel rustig maar kordaat. Dit gebeurt heel subtiel maar een hond kan de lichaamshouding van zijn baas veel beter lezen dan wij dat kunnen.
 
Remko is nog een jonge hond en heeft nog heel wat begeleiding nodig. Ook al doet hij het heel goed. Eerst stappen voor je kan lopen is het advies.
Ronny wordt bijgestaan door een clublid met een lange leiband. Deze dame doet dat werk voortreffelijk. Het geeft Ronny de kans om zich 100 % te concentreren op de perfecte uitvoering van zijn oefening met Remko omdat hij weet dat zijn teamlid back-up geeft. Die dame geeft een lichte, korte ruk aan de leiband. Dat doet helemaal geen pijn en dat is dan ook nooit de bedoeling. Het is een correctie om Remko niet te laten voordringen.
Een korte ruk aan de leiband is een teken. Als je blijft trekken aan de leiband zou de hond tegentrekken en dus niks leren van dat teken en zou de oefening verkeerd lopen.
Opnieuw, Remko is een sporthond, gefokt om te werken, met hoge driften. Hij is in de fleur van zijn leven en wilt uiteraard wel eens uit de band springen. De kans bestaat altijd dat hij dus zal trachten voor zijn baas te lopen. Maar dat willen we dus niet. Remko moet aan de voet lopen en niet voor zijn baas lopen.
Omdat Remko nog zo jong is wordt er voor gekozen hem nog aan de leiband te houden zolang de oefening niet 100 % juist zit.
 
Dat Remko en Ronny goed bezig zijn hoeft weinig commentaar. Het is reeds een heel mooie beeld dat zijn samen laten zien.
Ronny wandelt mooi rechtdoor en Remko heeft volledige aandacht voor zijn baas zonder ook maar één keer afgeleid te zijn. Ook wanneer Ronny op één voet achterwaarts pivoteert blijft Ronny zijn aandacht houden.
Ronny is tevreden met Remko zijn werk en clickt op het eind van de oefening, beloont met de bal en bevestigt zijn goed werk ook met de stem en strelen van Remko.
Op dat moment is de oefening namelijk gedaan.
 
Film 2 :
 
Op deze film is het duidelijk om zien dat Ronny een magneetbal heeft hangen in zijn zij. Opzettelijk hangt deze bal wat meer naar achteren.
Opnieuw om te vermijden dat Remko zou voordringen.
De bal is op dit moment nog altijd de motivatie voor Remko om die aandacht voor zijn baas te houden.
 
Ronny was de oefening begonnen met duidelijk aan Remko de bal te tonen en hem op de magneet aan zijn trainingsjas te hangen. Op dat moment zien we dat Remko hoger in drift gaat want hij wil die bal. Die drift gebruikt Ronny om Remko in een mooie tred aan zijn voet te laten lopen.
Wanneer Ronny de bal toont is de oefening nog niet begonnen. Hij toont Remko zijn motivatie en dan mag Remko nog blaffen om zijn hoge drift te uiten.
Maar op het moment dat Ronny het bevel ‘voet’ geeft is het de bedoeling dat Remko opnieuw in diezelfde concentratie komt die Ronny van hem verlangt om de oefening quasi perfect uit te voeren.
 
Opnieuw puik werk van de dame aan de leiband die evenzeer in volledige concentratie is om hier en daar Remko te corrigeren.
 
Het is duidelijk dat het team zoekt naar een evenwicht tussen opperste concentratie en het gebruik van de werkdrift van Remko.
Het team wilt namelijk dat Remko toont dat hij graag en goed werkt maar ook dat hij onder volledige controle is. Dat dit is de kunst van het africhten.
 
Film 3 :
 
Er wordt uiteraard niet alleen maar rechtdoor gewandeld. Er moeten ook gedraaid worden.
En deze film zien we dat Ronny heel tevreden is met de uitvoering van een draai met de hond aan de binnenkant.
Ronny beloont kort na de uitvoering van deze beweging met de bal maar ook met meer enthousiasme.
Na het clicken opent Ronny zijn arm waardoor hij Remko de kans geeft om de bal te nemen als beloning.
 
Film 4 :
 
Deze keer start men de wandeling uit stilstand met Remko aan de voet.
We zien echter dat Ronny zijn linker hand hoger houdt.
Enkele meters verder geeft Ronny in de wandeling het bevel ‘zit’ en Ronny stapt verder. Ronny stapt verder en rekent dus op de dame aan de leiband die Ronny meedeelt wat ze ziet, of de uitvoering door Remko snel genoeg is en perfect uitgevoerd. Dus dat Remko bijvoorbeeld toch niet nog verder stapt of gaat schuiven.
Door die dame weet Ronny dus of hij Remko mag belonen of dat men de oefening moet negeren en opnieuw moet beginnen.
Wanneer Remko niet goed zou geluisterd hebben kon de dame met de leiband eventueel gereageerd hebben met de leiband en Ronny verwittigd hebben.
Maar dat was in deze uitvoering niet het geval.
Wanneer je in heel kleine stappen traint dan zijn correcties eerder een uitzondering. Toch kiest Ronny er voor om toch een zekerheid achter de hand te houden en dit is een gevolg van de hoge standaard van africhting in het IGP dezer dagen. De jury let op de kleinste details.
 
Film 5 en 6 :
 
Ditmaal zien we het trainen van het springen.
De uiteindelijk oefening op wedstrijd is het apporteren van een apportblok over de metersprong. De geleider moet op bevel van de keurmeester het apportblok over de metersprong gooien. Op teken van de keurmeester mag de geleider vervolgens zijn hond het bevel geven om de apportblok te gaan halen en terug over diezelfde sprong te springen en in een zit-voor de apportblok te brengen naar zijn baas. Die afwerkt met het bevel ‘los’ en de hond vervolgens weer aan de voet roept.
Eigenlijk bestaat deze oefening uit verschillende korte kleine delen.
Daarom traint Ronny al die kleine delen apart waardoor zijn later mooi samen komen in een oefening die daardoor de perfectie kan benaderen.
 
Het is heel belangrijk dat de hond technisch juist springt want hij mag het springtoestel niet raken.
 
Ronny heeft daarom Remko leren revieren (dus achter de een korte paal te lopen, kort er rond te draaien en terug te keren).
Dit geeft Remko onbewust de kans om uit beweging een mooie techniek gewoon te worden. Hij maakt namelijk snelheid genoeg.
Remko moet dat ook doen na het springen. Hierdoor vermijdt Ronny dat Remko te snel zou afremmen en te kort na de sprong zou willen terugkeren. Sommige honden durven namelijk veel sneller om het apportblok dan dat ze terug keren. Met deze wijze van trainen leert Ronny Remko dat heen en terug even leuk zijn en even snel moet gebeuren.
 
Ronny houdt zich op dit moment nog helemaal niet bezig met de hoogte van de sprong. Daarvoor is Remko nog wat te jong. Hij moet eerst volledig volgroeid zijn om de volledige hoogte te springen.
Ronny wilt ook dat Remko de juiste techniek aanleert en dus die eerst leert op een lagere hoogte die men dan wel later geleidelijk aan zal verhogen.
 
Het toestel dat Ronny gebruikt is wel zodanig aangepast dat het Remko verplicht om vroeg genoeg af te stoten.
Wanneer het toestel hoger zal zijn dan zal Remko mooi zweven en zijn achterpoten mooi uitwerpen al was hij een Olympisch springpaard.
 
De paaltjes die Ronny gebruikt hebben ook nog een andere reden. Wanneer de hond de apportblok grijpt moet hij onmiddellijk terug keren naar zijn baas. De hond mag dus niet verder door lopen of een heel grote bocht maken.
Het revieren rond die paaltjes leert Remko om al direct op hoge snelheid terug te keren zonder dat hij al moet apporteren.
 
Deze oefening wordt getraind met het voer, DUCK uiteraard. Op het eind van de oefening.
Ronny heeft wel een aantal keren geclickt tijdens de oefening om Remko te laten weten dat de uitvoering goed was.
 
Film 7 en 8 en 9 en 10   :
 
Opnieuw een wandeling maar deze keer al wat langer.
Ronny draagt ook een stok in de rechterhand. Deze stok is voor alle duidelijkheid niet om te straffen. Wel als verlengstuk van zijn arm zodat hij Remko kan corrigeren wanneer hij zou pogen om te veel voor ipv naast Ronny te lopen.
In het IGP wilt men vrolijk werkende honden zien. De keurmeesters willen dit, het publiek wilt dit maar ook de geleiders willen dit. Het is niet alleen mooier om zien maar het is ook veel leuker voor de hond.
Tevens wilt elke zelf respecterende africhter een gelukkige werkhond tonen die hij toch onder controle heeft. De kunst van de africhting is dat.
Slaan met een stok is uit den boze. Dat heeft een averechts effect op de hond waardoor de hond zich niet zo mooi zou tonen. En dat zou dan weer duidelijk zijn op de quotering van de keurmeesters die heel veel aandacht hebben voor de houding van de hond, die moet positief zijn.
 
Opnieuw zien we dat bij de start van de oefening de drift van Remko gebruikt wordt. We horen ook regelmatig dat Ronny tijdens het uitvoeren van de oefening zijn hond aanmoedigt met de stem.
We zijn nog steeds in de opbouwfase met een jonge hond. Ronny blijft dus zijn hond sterker maken. Een africhter of trainer moet zijn hond eigenlijk alles aanleren. Hij moet daarvoor wel een hond hebben die bepaalde eigenschappen bezit en bepaalde driften. Het is een uitdaging om bij een hond die hoge driften juist te gebruiken, waardoor de uitvoering van de oefening heel natuurlijk lijkt zonder dat de hond als een robot wordt gezien.
 
Uiteraard zullen die aanmoedigingen ook heel geleidelijk aan verdwijnen want tijdens een wedstrijd mag dit tijdens de oefeningen niet.
 
We zien ook dat er ook al hoeken en draaien getraind worden die heel kort worden uitgevoerd. Dat is heel belangrijk.
 
Film 11 :
 
Tijdens een wandeling kan het zijn dat de geleider stopt. Dan moet de hond vanzelf gaan zitten naast de voet.
De hond moet ook dan volledige aandacht blijven schenken aan zijn baas. Want het betekent niet dat de baas stopt dat de oefening gedaan is of dat de hond mag doen wat hij wilt. Neen, dat mag hij pas wanneer zijn baas hem dat bevel geeft of hem dat toelaat.
We zien dat Ronny ook dit dus apart traint.
Opvallend is dat Ronny na het zitten van Remko hem in concentratie houdt en Remco beloont met zijn bal. Ronny brengt echter opzettelijk de bal achter zijn rug en de andere kant.
Hierdoor vermijdt Ronny opnieuw dat Remko zou voordringen want Remko verwacht geen bal voor Ronny maar wel achter hem.
 
Film 12 :
 
De zit uit wandeling wordt getraind. Remko voert dit goed uit. Ronny is tevreden en beloont met de bal. Hij gooit de bal over Remko zodat Remko zich moet draaien om de bal te halen.
Wanneer Ronny de bal voor Remko gooit is de kans groot dat in het vervolg Remko gaat anticiperen en na het bevel gaat beginnen voorkruipen. Of dat hij zelfs te laat gaat gaan zitten.
Dus zelfs het belonen kan dus een groot effect hebben op de uiteindelijke uitvoering van een oefening.
 
Film 13 :
 
Deze keer zien we dat elke oefening dus eigenlijk uit heel wat kleinere oefeningen bestaat.
In deze film zien we al verschillende oefeningen die samen komen.
Enerzijds de wandeling, het zitten aan de voet bij een stop en vervolgens een ‘af’ uit de wandeling.
Bij dat laatste geeft Ronny een heel luid bevel want dat moet ook duidelijk zijn. Deze uitvoering moet namelijk heel snel gebeuren. Maar de geleider loopt verder van zijn hond weg. Wanneer het bevel niet luid genoeg zou zijn bestaat de kans dat het door de beweging van de geleider die verder stapt niet duidelijk genoeg is en dus twijfel zou zaaien bij de hond.
Het is zo dat er op wedstrijd uit de drie houdingen, dus zit, lig en sta, moeten uitgevoerd worden te midden van een wandeling en ook tijdens het lopen. Het moet voor de hond dus heel duidelijk zijn welk bevel hij heeft gekregen en dus welke houding hij moet uitvoeren.
 
Ronny combineert al eens verschillende oefeningen in één. Dit doet namelijk Remko ook leren dat hij geconcentreerd moet zijn en effectief op elk moment een bevel kan krijgen waar hij snel moet op reageren.
 
Film 14 :
 
Dit is ook een mooi voorbeeld van het opslitsen van een oefening in verschillende kleinere.
Ronny begint als het ware met het einde van de oefening.
Er zijn drie apporteertoefeningen waarin de hond een apportblok moet terugbrengen. Wel telkens een apportblok met een ander gewicht.
Die blok moet de hond dus gaan halen en voor zijn geleider brengen. Dat moet in een perfecte ‘zit voor’ en de hond mag de blok niet herpakken of op knabbelen.
Dit is dus heel belangrijk en daarom werkt Ronny daar apart op.
Remco moet de blok mooi vasthouden zonder ook maar één knabbel. Vasthouden en aandacht voor zijn baas en klaar om het volgende bevel te horen, dat is de boodschap.
Ronny komt verschillende keren aan de apportblok zonder dat hij wilt dat Remko die lost. Remko mag de blok pas lossen als hij daarvoor het bevel heeft gekregen.
Ook dat wordt in deze oefening getraind.
Wanneer Remko dit perfect uitvoert wordt hij hevig beloond.
 
Film 15 en 16  :
 
Opnieuw wordt het apport getraind over de grond.
Ronny gebruikt de drift van Remko bij de aanvang want hij wilt uiteindelijk dat Remko deze oefening in volle snelheid uitvoert.
Ronny wordt bijgestaan door een teamlid die het weggeworpen apport opzettelijk legt aan het paaltje waarond Remko dan zal revieren. Opzettelijk om Remko van meet af aan te leren om het apport direct terug te brengen. Om hem van meet af aan juist aan te leren . 
Terwijl Remko de blok gaat halen verplaatste Ronny zich en stelde zich achter een platform zodat Remko weet dat hij mooi in die platform moet gaan zitten. Want dat heeft Ronny hem al veel eerder geleerd.
Vervolgens werkt Ronny af zoals in de vorige film.
In deze uitvoering zien we dus al een aantal puzzelstukjes samen komen.
 
 
Film 17 : 
 
Het aanblaffen van de pakwerker. Een oefening die deel uitmaakt van afdeling C of het pakwerk.
De oefening bestaat uit enerzijds het revieren van 6 hokjes om te eindigen met het aanblaffen van de pakwerker die verscholen zit in telkens dat laatste hokje.
Dat aanblaffen is dus eigenlijk zijn baas laten weten dat hij de pakwerker heeft gevonden. Dit moet gelijkmatig, in kadans dus, en gemeend zijn.
Daarom zien we dat men de drift van Remko opwekt en gebruikt zodat hij een grote drang heeft om te gaan aanblaffen.
Bij de uitvoering van deze oefening is het van belang dat Remko volledige aandacht heeft voor de pakwerker. Want de pakwerker is zogezegd de dief die niet mag vluchten en onder controle gehouden wordt door de hond in afwachting van de aankomst van zijn baasje.
Op wedstrijd mag de geleider pas tot aan zijn hond komen op teken van de keurmeester. Hij moet te voet tot bij zijn hond komen. De hond mag dus in geen geval gaan kijken waar zijn baasje blijft en mag ook niet stil vallen in het blaffen.
In deze oefening maakt Ronny opnieuw gebruik van een platform. Een plank waar Remko zich op kan richten om op dezelfde plaats te blijven aanblaffen. Opnieuw, om Remko de oefening juist aan te leren en latere problemen te vermijden. We zien namelijk vaak op wedstrijd dat honden niet de pakwerker aanblaffen maar wel de mouw. Daardoor zitten die honden dan ook meestal schuin en niet mooi voor de pakwerker.
Het platform helpt ook de hond niet te dicht bij de pakwerker te laten komen waardoor er vermeden wordt dat hij bij het aanblaffen zou instekken of inbijten. De hond mag namelijk in geen geval bijten maar enkel aanblaffen.
Eens Remko goed zijn plaats weet bij het aanblaffen zal ook dit platform verdwijnen.
Iemand anders steunt Remko aan de leiband en corrigeert licht wanneer Remko van het platform naar voor zou springen.
Ook de pakwerker denkt heel geconcentreerd mee in deze oefening. Hij moet heel rustig de hond zien te lezen. Die afstand tussen hond en pakwerker moet nog verkleind worden maar ook in deze oefening wordt dit stelselmatig ingetraind. Het is namelijk beter en gemakkelijker de hond de oefening juist aan te leren in kleine stappen dan stappen over te slaan en later vast te stellen dat er fouten in geslopen zijn.
Ronny staat nog niet achter zijn hond. Uiteindelijk is dat wel de bedoeling maar hij blijft nog even zichtbaar voor Remko. Ook dat zal in later stadium veranderen. Maar door dit zo te doen vermijdt men dat Remko af en toe achter zich zou kijken om te weten waar zijn baas is.
Eens Remko de bedoeling van deze oefening met zekerheid kent zal Ronny opschuiven naar achter.  Wanneer hij weet dat Remko dat deel van die oefening volledig zelfstandig beheerst.
Remck voert de oefening uit naar de zin van Ronny en wordt door de pakwerker beloond met de jonge hondenmouw.
Niettegenstaande de hond in het kotje of reviertentje nooit mag bijten op wedstrijd wordt hij in de voorbereiding nog beloond met een beet en krijgt hij die mouw mee. Men doet dit om de drift hoog te houden bij het aanblaffen.
 
Na dit deel van de oefening gaat men over naar een ander deel.
Men slaat een stap over. Dat is het moment dat de geleider het teken krijgt van de keurmeester om zijn hond aan de voet te roepen.
Daarna wordt de pakwerker uit het kotje geroepen en neemt die verder op het terrein plaats om dan de vlucht af te werken.
 
Maar ook deze keer heeft men deze oefening opgesplitst en zullen die verschillende delen uiteindelijk samenvallen in één geheel.
 
Ronny houdt Remko nog steeds aan de leiband terwijl Remko fier met zijn trofee in de muil paradeert. Daar doen deze honden het voor.
Daarna loopt Ronny kort een rondje met Remko om hem opnieuw in concentratie te brengen.
We kunnen vaststellen dat Remko de bijtmouw steeds heel droog en vol in zijn muil houdt. Een belangrijjke en mooie eigenschap voor het IGP.
 
Vervolgens wordt de mouw overhandigd aan de pakwerker waardoor Remko weer volle aandacht schenkt aan de aanvalsman.
Deze oefening is een voorbereiding op de vlucht.
Op wedstrijd zal de geleider de hond doen liggen en weg gaan. De hond moet aandacht houden bij de pakwerker want die kan op elke moment, op teken van de keurmeester, vluchten. De hond moet dan de vluchter stoppen en hem halt doen houden. Hij moet dus inbijten op de mouw en de pakwerker verhinderen door aan die mouw te trekken.
Zo ver zijn we echter nog niet. 
Deze oefening wordt nog niet in volle drift getraind zodat Remko de oefening eerst goed kan worden aangeleerd.
De drift om te gaan bijten is bij werkhonden altijd groot. Het is altijd gevaarlijk om een hond te ‘los’ te laten waardoor hij niet meer onder controle dreigt te vallen. De kans bestaat dat zulke honden dan in gevecht gaan en niet meer lossen. Zulke honden gaan dan in tunnelvisie en horen het bevel niet meer om te lossen. Dit moet uiteraard te allen tijde vermeden worden.
Het is dus zaak om een goeie balans te vinden tussen een hond die op volle snelheid gaat bijten en met al zijn kracht de pakwerker stopt maar toch volledig onder controle is waardoor hij perfect luistert.
 
De pakwerker heeft uiteraard een belangrijke taak in deze oefening. Ook hij moet een evenwicht vinden. Want ook de pakwerker leert de hond zaken aan.
De pakwerker moet door zijn houding interessant genoeg zijn maar toch niet te veel. Hij moet dus veel kalmte en zelfzekerheid uitstralen en zeer goed weten wat hij doet.
Het inbijten is erg belangrijk en die timing moet goed zijn. Want eens er meer snelheid op deze oefening zal komen wordt dat moeilijker. Uiteindelijk zal Remko in volle snelheid de pakwerker moet op de mouw bijten maar die pakwerker zal ook zo snel mogelijk proberen vluchten.
Eens Remko goed inbijt vangt de pakwerker hem op en gaat hij heel kort even met hem aan het werk. Ook dat is weer een voorbereiding voor later.
De pakwerker vecht heel kort met de hond waardoor zijn drift weer ietsje meer wordt opgewekt maar zonder daar in weer te overdrijven.
Als beloning krijgt Remko de mouw mee.
Direct na het moment dat Remko die mouw krijgt roept Ronny hem op. Hij wilt namelijk niet dat Remko er van gaat profiteren en met de mouw zou durven weglopen.
Daarna denkt Ronny al aan de volgende oefening. Hij brengt Remko in rust en wanneer hij ziet dat Remko rustig genoeg is geeft hij het bevel ‘los’. We zien dat Remko de mouw als het ware uitspuugt.
De pakwerker stond ondertussen al klaar want zonder veel woorden gaan de ploeg aan het werk om verder te trainen.
Remko wilt die mouw hebben en wordt wat meer driftig gemaakt. Men wilt namelijk dat hij in volle snelheid gaat bijten.
De pakwerker heeft deze keer de mouw wel aan en vlucht weg. Hij houdt de mouw duidelijk naast zich zodat Remko perfect kan mikken om in te bijten.
Na de vlucht gaat de pakwerker over in het drijven van de hond.
Remko moet in zijn beet blijven. Hij moet ‘vollenbak’ bijten en mag niet herpakken. De pakwerker let er daarom op dat hij niet stilvalt zodat Remko de kans niet heeft om te herpakken.
Later zal na het drijven de hond moeten lossen op bevel en de pakwerker moeten bewaken tot wanneer de pakwerker hem aanvalt of tot wanneer de geleider tot bij hem komt. Maar zo ver zijn we nog niet.
We merken wel al een stokslag op. Deze stok wordt softstok genoemd en doet de hond helemaal niet pijn. Het gebruik van deze softstick is de bedoeling om de moed van de hond te testen. Met een aantal stokslagen wordt de hond tijdens het drijven bedreigd maar dit doet in geen geval pijn. Door de materie van de softstok is deze stok zo erg plooibaar dat hij bij een slag zich rond het lichaam draait van de hond.  Het is eigenlijk de bedoeling om te zien of de hond ondanks de dreiging van de beweging van een slag met een stok geen schrik heeft en zijn beet niet lost.
 
Remko krijgt opnieuw de mouw als cadeau voor zijn goed werk.
De hele oefening wordt afgesloten met een voorbereiding op het stellen of ook wel de lange aanval genoemd.
Dit wordt nog heel simpel gehouden.
Remko wordt wat opgestookt en de pakwerker verplaatst zich nog niet heel ver en houdt de jonge bijtmouw hoog en duidelijk om Remko de kans te geven snel en vol in te bijten.
Uiteindelijk zal de pakwerker naar de hond toelopen en luidkeels roepen met de bedoeling de hond weg te jagen dreigend met de stok om dan in volle snelheid te worden gebeten door de hond.
De impact van het inbijten wordt door de pakwerker opgevangen door de hond rond zich te draaien. Bij heel snelle honden is dit geen evidentie en verlangt veel ervaring en kunde van de pakwerker.
 De lange aanvallen of het stellen is een onderdeel die op elke wedstrijd het meeste aandacht krijgt van de toeschouwers.
 
Film 18 en 19 :
 
We merken dat voor de start van de wandeling Remko even driftig wordt gemaakt. Remko is een Duitse herder gefokt uit bewezen werklijnen. Zulke honden willen werken. Die moeten werken. Dit is erg leuk. Maar ook dat heeft een keerzijde aan de medaille. Zulke honden ontbreekt het niet aan werkdrift en de ‘will to please ‘maar durven ook heel ongeduldig te zijn .Het zijn soms sterkere karakters die de bovenhand willen halen van hun baas.
Daarom is het belangrijk om heel consequent en heel duidelijk te communiceren wat men verlangt. Zulke honden hebben weinig aanmoediging nodig te werken maar kunnen daardoor ook wel eens in overdrive gaan waardoor ze niet in die ‘zone’ komen waardoor ze kunnen leren. Het is de taak van de africhter om hun driften in de juiste banen te kunnen leiden.
Een jonge hond met de juiste driften, met de juiste werkeigenschappen is een geschenk voor een africhter. Maar het betekent nog geen garantie voor succes. Het blijft een levend wezen die niet geprogrammeerd kan worden zoals een computer ook al durft dat er soms wel eens op te lijken.
Wanneer we de filmpjes zien van Ronny en Remko in deze opbouwfase lijkt alles perfect te gaan. Het lijkt zelfs gemakkelijk. Maar dat is het dus zeker niet.
We mogen niet vergeten dat we hier de meest gelauwerde africhter in de wereld van de Duitse herders aan het werk zien. Die ervaring is onbetaalbaar en onmogelijk op korte tijd in te halen.
We kunnen wel heel wat opsteken uit deze filmpjes.

UPDATE 16/06/20 Bekijk 1 nieuwe traningsvideo's op het DUCK Youtube kanaal. (Helemaal onderaan deze website zie je naast het facebook icoon ook het youtube icoon, klik hierop en je komt direct op de video's.)

Het speuren is voor de leek misschien een saai onderdeel van de africhting. Maar niks is minder waar.

 

Het is voor de africhters in het IGP een heel gewaardeerd onderdeel. Het is zeker voor een geleider zelf mooi om te zien hoe zijn hond een speur zelfstandig uitwerkt.

Want dat is trouwens een heel groot verschil met de twee andere disciplines : gehoorzaamheid en pakwerk. In die twee disciplines moet de hond uitvoeren wat van hem gevraagd wordt. Hij moet dus met andere woorden goed luisteren naar de bevelen van zijn geleider.

De routines van die twee onderdelen zijn trouwens elke wedstrijd het zelfde.

 

Uiteraard zijn er voor het speuren ook vaste onderdelen zoals de drie voorwerpen die op het spoor liggen die de hond moet verwijzen of apporteren.

Of het aantal stappen per niveau en de tijd dat h